Recyclen van accu en batterij

We gebruiken met steeds meer batterijen en accu’s voor opslag van energie. Met name fietsen, scootmobiel en auto’s zijn gemaakt met grote accupacks. En het mooie is dat we steeds meer groene energie op kunnen slaan in deze accupacks. Maar eens raakt ook de accu uitgeput en is deze niet meer bruikbaar. Wat doen we er dan mee?

Recycling proces

Recycling begint met het sorteren van batterijen van verschillende chemische samenstelling. Verzamelcentra scheiden loodzuur, nikkel-cadmium, nikkel-metaal-hydride en lithiumion in daarvoor bestemde vaten.

Het recycle proces begint met het verwijderen van brandbare materiaal, zoals kunststoffen en isolatie, in een thermische
oxidator. Verontreinigende deeltjes uit het verbrandingsproces worden geëlimineerd voordat de rookgassen in de atmosfeer wordt afgegeven. Dit levert de schone en blanke cel op.

De cellen worden vervolgens in kleine stukjes gehakt en verwarmd totdat het metaal vloeibaar wordt. Niet-metaalachtige substanties worden verbrand en laten een zwarte slak over die wordt afgeroomd. De legeringen in het vloeibare metaal, ordenen zichzelf naar gewicht in de substantie en worden afgeroomd als room van rauwe melk terwijl ze nog steeds in vloeibare vorm zijn.

Cadmium is relatief licht en verdampt bij hoge temperaturen. In een proces dat lijkt op kokend water, blaast een ventilator de
cadmiumdamp in een grote buis die wordt gekoeld met waternevel. De dampen condenseren en produceren cadmium dat voor 99,95 procent zuiver is.

Sommige recycleerders beschikken niet over inrichting om metaal verder te verwerken en gietsen het restant in klompjes metaal. De klompjes worden verscheept naar metaalwininstallaties waar ze worden gebruikt om nikkel, chroom en ijzer te produceren
voor roestvrij staal en andere hoogwaardige producten.

Om chemische reacties te reduceren, gebruiken sommige recyclers een vloeibaar medium of vries lithium-gebaseerde batterijen met vloeibare stikstof. Het mengen van Li-ion-startaccu’s met het gewone loodzuur type blijft echter nog steeds een probleem. Li-ion is veel explosiever dan loodzuur.

Het recyclen van batterijen kost veel energie. Uit rapporten blijkt dat het 6 tot 10 keer meer energie kost om metalen terug te
winnen uit recycling, dan nieuwe grondstoffen. De uitzondering is de loodzwavelzuuraccu, waarvan het gemakkelijk kan worden
verwijderd en hergebruikt zonder uitgebreide processen. Tot op zekere hoogte kan nikkel uit NiMH ook economisch worden teruggewonnen, indien beschikbaar in grote hoeveelheden.